6 πράγματα που δεν πρέπει να πεις σε έναν άνθρωπο που θρηνεί

6 πράγματα που δεν πρέπει να πεις σε έναν άνθρωπο που θρηνεί ψυχολογια από Φοίβη Γλύστρα | 23 Μαρ 2017 Ένα απ’ τα χειρότερα πράγματα που μας κληροδοτεί το πέρασμα του χρόνου είναι το γεγονός ότι ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη θνητότητα –με το «μη είναι». Μεγαλώνοντας, χάνουμε ανθρώπους απ’ τη ζωή μας -ανθρώπους απ’ αυτούς για τους οποίους λέγαμε «δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα».

Αν έχετε χάσει κάποιον δικό σας άνθρωπο, ξέρετε πολύ καλά ότι η παρηγοριά των φίλων ίσως λειτουργήσει επικουρικά, αλλά σίγουρα δεν θα είναι θεραπευτική. Αν και κλισέ, θα το πούμε, πολύ απλά γιατί έτσι είναι: ο θεράπων ιατρός είναι ο χρόνος και μόνο αυτός. Ωστόσο, όλοι κάποτε χρειάζεται να στηρίξουμε έναν δικό μας άνθρωπο που παλεύει με τη συνειδητοποίηση της απώλειας κάποιου αγαπημένου του κι αργότερα με την καινούρια ζωή –αυτήν που δεν τον περιλαμβάνει και μοιάζει ξένη κι άδεια κι άδικη.
Κι όσο συναισθηματικός, τρυφερός, δοτικός και πλήρης ενσυναίσθησης κι αν είσαι, μπροστά στο αναπόφευκτο και το τελεσίδικο του θανάτου, θα σταθείς αμήχανος σαν παιδί σε καινούριο σχολείο και κάθε ευγλωττία θα πάει περίπατο. Κανείς δεν μπορεί να υποδείξει τι ακριβώς πρέπει να πεις σε έναν άνθρωπο που πενθεί.
Αυτό που μπορούμε όμως να πούμε, είναι ότι τις παρακάτω φράσεις καλό είναι να τις καταπιείς, γιατί δεν βοηθούν καθόλου.
«Σκέψου θετικά»
Ακόμα κι αν ο άνθρωπος που έφυγε ήταν μεγάλος και ταλαιπωρημένος από κάποια ασθένεια, οι θετικές σκέψεις δεν χωρούν εύκολα στο μυαλό του ανθρώπου που μένει πίσω –τουλάχιστον όχι στην αρχή. Τι θετικό να βρεις μπροστά στην απώλεια του γονιού σου; Κι ακόμα κι αν μπορέσεις τελικά να φωτίσεις τα όποια θετικά σημεία του τέλους του –όπως, για παράδειγμα, ότι σταμάτησε να υποφέρει, αν πονούσε- θα το κάνεις αφού πρώτα «αγκαλιάσεις» τον πόνο, κλάψεις, θρηνήσεις και ξεσπάσεις.
«Σε λίγο καιρό θα νιώσεις καλύτερα»
Δεν είναι ότι δεν ισχύει –το είπαμε και πιο πάνω: ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Είναι ότι αφενός δεν βοηθάει καθόλου να το πεις κι αφετέρου το «σε λίγο καιρό» είναι φοβερά σχετικό. Όπως γράφει η ψυχολόγος Kristin A. Meekhof, που έχασε αιφνίδια τον άντρα της: «Έχοντας μιλήσει με περισσότερες από 100 χήρες για τις ανάγκες του βιβλίου μου, μπορώ με σιγουριά να πω ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για την επούλωση των πληγών». Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν ενοχικά στο άκουσμα και μόνο του «θα είσαι πολύ καλύτερα» και γι’ αυτούς, τέτοιου είδους ατάκες/ συμβουλές κάθε άλλο παρά βοηθούν.


«Ήταν πολύ μεγάλος ούτως ή άλλως»
Εδώ, τα πολλά λόγια περιττεύουν: ίσως η μαμά ή ο μπαμπάς κάποιου να «έφυγε» στα 90 και, πράγματι, να ήταν πλήρης ημερών. Αυτό όμως δεν καθιστά με κανέναν τρόπο ευκολότερη την διαχείριση της απώλειας. Όταν «φεύγει» ένας δικός σου άνθρωπος λυπάσαι που δεν είναι πια στη ζωή, που δεν θα δει τα επόμενα καλοκαίρια, που δεν θα είναι δίπλα σου στις επόμενες γιορτές, που δεν πρόλαβες να πεις όσα θα ήθελες και που δεν πρόλαβε να κάνει όσα ήθελε. Κι η ηλικία αυτό δεν το αλλάζει καθόλου.
«Όλα γίνονται για έναν λόγο…»
Μπορεί η αμηχανία να μας οδηγεί σε γενικόλογα κλισέ χωρίς καμία κακή πρόθεση, όμως ο άνθρωπος που θρηνεί, έχει πολλές μαύρες μέρες να αντιμετωπίσει και μια τέτοιου είδους φιλοσοφική παρατήρηση δεν έχει τίποτα απολύτως να προσφέρει. Είναι σαν να του λες «Μη στεναχωριέσαι. Ο άνθρωπος γεννιέται και πεθαίνει εδώ και εκατομμύρια χρόνια»: αλήθεια είναι, αλλά… ε, και;
«Κι εγώ, όταν πέθανε ο πατέρας μου…»
Ενώ πολύ συχνά το να μοιραστείς την ιστορία σου μπορεί να λειτουργήσει ενωτικά, παρηγορητικά και ελπιδοφόρα, πρέπει να είναι κανείς ιδιαίτερα προσεκτικός με τη στιγμή που διαλέγει να την κάνει/πει/ μοιραστεί. Ειπωμένη σε μια ακατάλληλη στιγμή, η προσωπική μαρτυρία μπορεί να δώσει την εντύπωση εγωκεντρισμού κι όχι άδικα, αφού μοιάζει σαν να καπηλεύεται κανείς τον πόνο κάποιου για να βγει κι αυτός για λίγο… στο σανίδι.


«Καταλαβαίνω ότι πονάς, αλλά μην κάνεις έτσι»
Αν για ένα πράγμα δικαιούται κανείς να κάνει «έτσι», δηλαδή να υπερβάλει, να χάνει τον έλεγχο και να καταρρέει, είναι ο θάνατος ενός δικού του προσώπου. Η διαχείριση της απώλειας είναι τεράστια υπόθεση και σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται η συμβολή ειδικού. Ωστόσο, τουλάχιστον στη αρχή, ο άνθρωπος που μένει πίσω έχει την ανάγκη να ξεσπάσει και κανείς δεν έχει οριστεί κριτής και κηδεμόνας του για να του πει ποιος είναι ο σωστός τρόπος να το κάνει.
Πώς να συμπεριφερθείς σε κάποιον που θρηνεί;
Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και μόνο εξατομικευμένα μπορεί να δοθούν απαντήσεις σ’ αυτό το ζήτημα. Αυτό που μπορεί να κάνει όμως ο οποιοσδήποτε είναι να βρίσκεται εκεί. Μιλώντας ή σιωπώντας, κουβεντιάζοντας ή ακούγοντας. Μην θεωρείτε δεδομένο ότι η βοήθεια θα ζητηθεί –εμφανιστείτε και προσφέρετε τον εαυτό και την παρέα σας. Αναλάβετε, αν είναι δυνατόν, κάποια πρακτικά ζητήματα που μπορεί να αφορούν το νοικοκυριό, τα παιδιά ή τη δουλειά του ανθρώπου που πενθεί, για να μειώσετε όσο γίνεται το καθημερινό του στρες. Προσπαθήστε να είστε εκεί γύρω, όχι μόνο στην κηδεία, στο τραπέζι και τις πρώτες πέντε-δέκα μέρες, αλλά και όταν η ζωή θα συνεχιστεί –τότε που ίσως θα είναι ακόμα πιο δύσκολα.

Πηγή – mama365.gr

Γιατί πρέπει να κοιμίζει ο μπαμπάς τα παιδιά

Γιατί πρέπει να κοιμίζει ο μπαμπάς τα παιδιά μπαμπας από Έλενα Μπούλια | 23 Μαρ 2017 Θα περίμενε κανείς ότι το παρακάτω το γραφεί μια ακόμα μαμά που έχει εξαντληθεί από την ολοήμερη φροντίδα των παιδιών και ζητά από τον άντρα της λίγη βοήθεια. Κι όμως, προέρχεται από τον μπαμπά τριών παιδιών και συγγραφέα Clint Edwards, ο οποίος απλά καταλαβαίνει ότι το να αναλαμβάνει μόνος του την βραδινή προετοιμασία των παιδιών για ύπνο, έχει σπουδαία οφέλη για όλη την οικογένεια.

«Ήταν περίπου 8 το βράδυ και ήμουν σκυμμένος πάνω από τη μπανιέρα, με δύο γυμνά, μικρά κορίτσια να πετούν νερό η μία στην άλλη. Η Aspen, 2 ετών, έφτυνε νερό στην 7χρονη αδερφή της, Νorah. Έτσι η Νorah, έπαιρνε ένα κυπελάκι, το γέμιζε νερό, το ρουφούσε και το έφτυνε πίσω στη μικρή. Όλη αυτή την ώρα προσπαθούσα να δώσω ένα τέλος στον χαμό και τους θύμιζα ότι δεν πίνουμε νερό μέσα από τη μπανιέρα –κάτι που καμία από τις δύο δεν λέει να καταλάβει. Για την ακρίβεια, κάποιες φορές που πηγαίνουμε όλοι μαζί στην παιδίατρο, όταν εκείνη ρωτά αν τα παιδιά μου πίνουν αρκετό νερό, σκέφτομαι εκείνες τις στιγμές και απαντώ με αυτοπεποίθηση “ναι”!
O 9χρονος γιος μου Tristan, την ώρα εκείνη, ήταν πίσω μου και γκρίνιαζε προκειμένου να μην βουρτσίσει τα δόντια του για δύο λεπτά αλλά για ένα. Τα πάντα είναι μία μόνιμη διαπραγμάτευση με τον γιο μου, σε αυτή τη φάση της ζωής του. Αλλά πραγματικά δεν είχα χρόνο για διαπραγματεύσεις τη δεδομένη στιγμή, γιατί τα χέρια μου ήταν γεμάτα σαπουνάδες και με τις κόρες μου που συνέχιζαν να φτύνουν η μία την άλλη και να γελάνε, παρά τις απειλές μου ότι θα μπουν τιμωρία για πάντα. Όλη εκείνη την ώρα η γυναίκα μου καθόταν στον καναπέ και χάζευε στο iPad.


Και ξέρετε, αν κάποιος έμπαινε και έβλεπε τη σκηνή εκείνη, με εμένα να παλεύω μόνος και εκνευρισμένος, προκειμένου να ετοιμάσω τα παιδιά μου για ύπνο, θα θεωρούσε ότι η γυναίκα μου είναι μεγάλη τεμπέλα. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η ώρα του ύπνου είναι η δική της ώρα. Μέχρι πριν από περίπου 6 μήνες, ήταν μόνη της στο σπίτι με τα παιδιά όλη μέρα, όλη την εβδομάδα, όλο τον μήνα 24 ώρες το 24ωρο. Πρόσφατα ξεκίνησε να δουλεύει part-time στο σχολείο των παιδιών μας. Ωστόσο, παραμένει ο βασικός “φροντιστής” της οικογένειάς μας. Εγώ έχω δύο δουλειές. Τουλάχιστον δύο, μερικές φορές τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα, ξυπνάω πριν από όλους και επιστρέφω στο σπίτι αφού έχουν πάει για ύπνο τα παιδιά.
Έτσι, όταν τυχαίνει να είμαι στο σπίτι, αναλαμβάνω να ετοιμάσω εγώ και τα τρία για ύπνο, ενώ η γυναίκα μου ξεκουράζεται. Όλο αυτό κρατάει το πολύ μία με δύο ώρες, παρόλο που της αξίζουν περισσότερες. Δεν είμαι βέβαιος πότε άρχισε να καθιερώνεται. Δεν είμαι βέβαιος πότε άρχισα να αναλαμβάνω το τιμόνι από τις 7:30 και μετά. Συμβαίνει πάντως εδώ και πολύ καιρό. Και θα είμαι ο πρώτος που θα παραδεχτεί ότι το να ετοιμάζεις τρία παιδιά κάτω των 10 ετών για ύπνο είναι σα να παλεύεις με τρία βρεγμένα, μωρά φωκάκια για να φορέσουν τις πιτζάμες τους! Τις στιγμές εκείνες βρίζω αρκετά. Θυμώνω, δυσανασχετώ, τσακώνομαι με τα παιδιά μου, τους ζητώ να ηρεμήσουν, να περιμένουν. Τρελαίνομαι. Κουράζομαι. Συχνά ιδρώνω, καθώς τα κυνηγάω. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι το να βάλω για ύπνο τα παιδιά μου είναι μάλλον το πιο “πατρικό” πράγμα που κάνω όλη την ημέρα.
Όχι ότι το να πηγαίνω στη δουλειά και να φέρνω λεφτά στην οικογένεια δεν είναι αρκετά πατρικό. Είναι. Αλλά το 2017 χρειάζονται πολλά λεφτά για να καταφέρει μια οικογένεια να τα βγάλει πέρα –ειδικά μια οικογένεια 5 ατόμων. Κάτι που μεταφράζεται σε πολλές ώρες μακριά από το σπίτι. Έτσι, το να έχω αυτόν τον συγκεκριμένο χρόνο, που μπορώ να είμαι 100% μπαμπάς, είναι αρκετά σημαντικό για εμένα.


Στην πραγματικότητα, κάποιες από τις καλύτερες αναμνήσεις που έχω με τα παιδιά μου, λαμβάνουν χώρα ενώ τα ετοιμάζω για ύπνο: Κάθε βράδυ, πέφτω στα τέσσερα και διασχίζω τον διάδρομο, κουβαλώντας τη μεσαία κόρη μου στην πλάτη –με καβαλάει σα να είμαι άλογο. Συνήθως ρίχνει και μια κουβέρτα στην πλάτη μου, σαν σαμάρι, και με χτυπά ελαφρά στο κεφάλι για να πάω πιο γρήγορα. Όσο μεγάλος και “σκληρός” να θες να δείχνεις, όταν ένα γλυκό κοριτσάκι σου λέει “πάμε μπαμπάκα!”, εσύ δεν μπορείς παρά να χλιμιντρίσεις όσο καλύτερα γίνεται!
Έπειτα, επιστρέφω στην αρχή του διαδρόμου για να παραλάβω τη μικρή.
Όταν είμαι στο σπίτι, ο γιος μου επιμένει να τον αγκαλιάσω πριν κοιμηθεί και το λατρεύω αυτό. Λατρεύω το ότι νιώθει τόσο όμορφα με την αγκαλιά μου.
Μου αρέσει να κάθομαι στην άκρη του κρεβατιού της μικρότερης και να την ηρεμώ, καθώς την παίρνει ο ύπνος. Μου αρέσει που μου δείχνει με το χεράκι της πού ακριβώς να κάτσω.


Το αστείο είναι ότι, τη στιγμή εκείνη, τα πάντα φαντάζουν πολύ πιο χαοτικά απ’όσο τα περιγράφω. Η ώρα του ύπνου περιλαμβάνει πολλές φωνές και σπρωξίματα και διαφωνίες και τελεσίγραφα. Κι όμως όταν σκέφτομαι εκείνες τις στιγμές νιώθω μια ζεστασιά στην καρδιά μου. Μεγάλο μέρος του να είσαι γονιός είναι κάπως έτσι. Πολλά τα καταλαβαίνεις εκ των υστέρων.
Το πιο σημαντικό, όμως, στο να κοιμίζω εγώ τα παιδιά μας είναι ότι έτσι έχει και η γυναίκα μου αυτό το διάλλειμα που έχει τόσο μεγάλη ανάγκη. Το να φροντίζει εκείνη μόνη της τρία παιδιά δεν είναι απλή δουλειά. Περιλαμβάνει ένα εκατομμύριο ρόλους σε έναν: μαγειρεύει, τα πηγαίνει από εδώ κι από εκεί, οργανώνει το πρόγραμμα της οικογένειας, συζητά μαζί τους για ώρες, τα σκουπίζει από τα κακά. Δεν έχει διαλείμματα ή άδεια μετ’αποδοχών. Δεν είναι κάτι που μπορεί να σταματήσει να κάνει όποτε νιώσει ότι κουράζεται. Η αλήθεια είναι, ότι μια μητέρα χρειάζεται χρόνο απλά για να κάτσει, χωρίς κάποιος να της ζητά διαρκώς κάτι. Και τελικά, αυτό απολαμβάνει την ώρα που εγώ ετοιμάζω τα παιδιά.
Ξέρω πολλά ζευγάρια που κάνουν το ίδιο –ο μπαμπάς βάζει τα παιδιά για ύπνο, ενώ η μαμά ξεκουράζεται. Και αυτό είναι υπέροχο για τον γάμο. Δείχνει εκτίμηση και κατανόηση στον γονιό που μένει όλη μέρα στο σπίτι, ενώ προσφέρει και στον εργαζόμενο γονιό την ευκαιρία να έρθει πιο κοντά με τα παιδιά του.
Ξέρω ότι αυτό εδώ το άρθρο θα δημοσιευτεί σε κάποια ιστοσελίδα που διαβάζεται κυρίως από γυναίκες. Και ξέρω ότι όλο και σε κάποιον μπαμπά θα το στείλουν ορισμένες από εσάς. Και αυτός ο μπαμπάς θα το διαβάσει και θα νιώσει ότι η γυναίκα του έχει ακόμα μία απαίτηση από αυτόν, όταν εκείνος κάνει ήδη ένα εκατομμύριο πράγματα. Η λίστα του είναι ατελείωτη. Θα σκεφτεί πόσο δύσκολη είναι η μέρα του στη δουλειά και πως την ώρα που επιστρέφει στο σπίτι θέλει απλά να χαλαρώσει και να αράξει.
Σε’σένα, λοιπόν, φίλε μπαμπά που το διαβάζεις αυτό επειδή η γυναίκα σου το ζήτησε, θέλω να πω ότι δεν το πάω έτσι. Δεν θέλω να σου φορτώσω κάτι ακόμα. Το καταλαβαίνω. Έχω βρεθεί στη θέση σου. Όμως οι στιγμές αυτές με τα παιδιά μου, έπειτα από μια μεγάλη μέρα στη δουλειά, είναι από τις πιο υπέροχες στιγμές της ζωής μου συνολικά, όχι μόνο ως μπαμπά.
Παρόλο που στο τέλος της ημέρας θέλω να ξεκουραστώ, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, είναι το επόμενο πρωί που αναγνωρίζω τη σπουδαιότητα του χρόνου που πέρασα με τα παιδιά μου, καθώς τα έβαζα για ύπνο το βράδυ. Σκέφτομαι εκείνα, την αναστάτωση, την τρέλα, τα ανόητα γέλια και νιώθω μια ζεστασιά που έρχεται μόνο όταν έχω περάσει πραγματικά ποιοτικό χρόνο, με όλη του τη σημασία, μαζί τους. Είναι τόσο ωραίο συναίσθημα! Έτσι δώσε στη γυναίκα σου λίγο χρόνο να ξεκουραστεί και ανάλαβε εσύ απόψε.»
Πηγή: scarymommy.com

Πηγή – mama365.gr

Τι πραγματικά σημαίνει να είσαι παντρεμένος

Τι πραγματικά σημαίνει να είσαι παντρεμένος σχεσεις από Έλενα Μπούλια | 23 Μαρ 2017 Όσοι από εσάς είστε παντρεμένοι για περισσότερο από μία δεκαετία, έχετε πλέον κάνει τις διαπιστώσεις σας σχετικά με το τι πραγματικά σημαίνει συμβίωση εφόρου ζωής και πόσο πολύ απέχει από αυτά που βλέπετε στις ταινίες. Πέρα από τον όποιο ρομαντισμό επιφέρει το γεγονός ότι πράγματι, έχεις κάθε βράδυ τη συντροφιά που επέλεξες και τον ώμο που σε βόλεψε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον για να γείρεις και να αποκοιμηθείς, η πραγματική εικόνα του γάμου δεν είναι (μόνο) έτσι. Είναι παράξενη. Είναι απρόσμενη. Συχνά βαρετή ή ενοχλητική.

Δεν το μετανιώνουμε. Δεν θα γινόταν να είναι κάπως αλλιώς. Αν έπρεπε, όμως, να δώσουμε σε κάποιον την πλήρη εικόνα του, θα λέγαμε ότι η ρεαλιστική πλευρά του γάμου, είναι κάπως έτσι…
Το 90% των συζυγικών καβγάδων έχουν να κάνουν με το σιδέρωμα, τα λεφτά και ποιανού σειρά είναι να καθαρίσει το μπάνιο.


Κάπου ανάμεσα στους αρραβώνες και στο δάνειο για το σπίτι, οι παντρεμένοι αρχίζουν να χρησιμοποιούν την τουαλέτα με την πόρτα ανοιχτή.


Στον γάμο, η τοποθέτηση των πιάτων στο πλυντήριο αποτελεί ένα είδος τεστ IQ.


Ηρωισμός στην αληθινή αγάπη είναι να σπας το ενοχλητικό σπυράκι του συντρόφου σου.


Μετά τα παιδιά ο ύπνος γίνεται χρήμα. Και ανταλλάσσεται με οτιδήποτε, από δουλειές σπιτιού έως σεξ.


Για έναν παντρεμένο το σούπερ μάρκετ, όταν πρέπει να αγοράσει είδη υγιεινής για την γυναίκα του, μετατρέπεται σε ένα μικρό βασανιστήριο. Φωτογραφίες από τις σερβιέτες και το αποσμητικό της στο κινητό σας βοηθούν, να ξέρετε, αγόρια.
Τα ζευγάρια μπορεί να διαφωνούν για ώρα ως προς το ποια διαδρομή να ακολουθήσουν σε έναν δρόμο, παρεμποδίζοντας ταυτόχρονα την υπόλοιπη κυκλοφορία πίσω τους. Και αυτό για κάποιον λόγο παραμένει νόμιμο.


Ένας άντρας έχει το θράσος να «αερίζεται» ελεύθερα μπροστά στη γυναίκα του και έπειτα από λίγο να της ζητά να κάνουν σεξ. Ε όχι!


Το να εξυπηρετείς τον σύντροφό σου όταν χρειάζεται χαρτί τουαλέτας, δείχνει το πραγματικό νόημα της συνεργασίας σε μία σχέση.
Οι παντρεμένοι έχουν πάντα έναν σιωπηλό ανταγωνισμό μεταξύ τους, ως προς το ποιον από τους δύο αγαπούν τα παιδιά περισσότερο.
Το να είσαι παντρεμένος σήμερα σημαίνει να φροντίζεις, ώστε η φωτογραφία του συντρόφου σου που θα ποστάρεις στο Facebook να μην τον παχαίνει.


Το σεξ όταν είσαι παντρεμένος μπορεί να περιλαμβάνει και κάλτσες.


Πάντως σίγουρα δεν περιλαμβάνει πια σέξι εσώρουχα…


Στον γάμο συνήθως ο ένας πάντα θα κάνει δίαιτα, ενώ ο άλλος θα τρώει το αγαπημένο φαγητό του πρώτου.


Το 90% των διαζυγίων οφείλονται στις μικρές κουβέρτες.


Οι οδηγίες χρήσης στα έπιπλα του ΙΚΕΑ θα έπρεπε να πηγαίνουν «πακέτο» και με έναν σύμβουλο γάμου.
Το πραγματικό νόημα της μακροχρόνιας επένδυσης είναι να μπορείς να φανταστείς πώς θα δείχνει ο σύντροφός σου με 20 κιλά επιπλέον.


Αν θέλεις πραγματικά να αποπλανήσεις τη γυναίκα σου, οι τρόποι είναι δύο: Είτε την αφήνεις να κοιμηθεί μέχρι αργά το σαββατοκύριακο είτε της φέρνεις brownies. Ή και τα δύο.
Το 90% του γάμου είναι να συζητάς για το φαγητό της ημέρας μέσω μηνυμάτων.
Οι παντρεμένοι έχουν συχνά την τάση να κοιτάζουν τον σύντροφό τους να κοιμάται. Και αυτό είναι ταυτόχρονα τρομακτικό αλλά και πολύ τρυφερό…

Πηγή – mama365.gr

«Είναι απλά ένα γεύμα. Όχι διαγωνισμός!»: Μια πανέξυπνη διαφήμιση για τη σύγχρονη ζωή

«Είναι απλά ένα γεύμα. Όχι διαγωνισμός!»: Μια πανέξυπνη διαφήμιση για τη σύγχρονη ζωή ελευθερος χρονος από Μαρία Κωνσταντοπούλου | 22 Μαρ 2017 Στη δουλειά, στο αυτοκίνητο, στο μετρό, ακόμα και στο σπίτι βλέπεις ανθρώπους να είναι σκυμμένοι πάνω απ’ τα κινητά τους γιατί νιώθουν ότι «πρέπει» να ανεβάσουν την τέλεια φωτογραφία για να αποτυπώσουν τη στιγμή… που οι ίδιοι δεν ζουν. Το νέο βίντεο της ΙΚΕΑ καταφέρνει να μας περάσει το μήνυμα και να μας πει: «Ξεκολλήστε επιτέλους απ’ τα κινητά και απ’ τα social media!».

Η πλοκή ξεκινά αρκετούς αιώνες πριν και μας δείχνει τι έπρεπε να κάνει τότε ένας άνθρωπος που ήθελε να «φωτογραφίσει» το γεύμα του και να το δείξει στους φίλους του. Φυσικά, η διαδικασία, εκτός από χρονοβόρα, είναι και γελοία. Το βίντεο καταλήγει στο σήμερα με έναν μπαμπά να προσπαθεί να πάρει την τέλεια λήψη του πιάτου του για να την ανεβάσει στο ίντερνετ και την οικογένειά του να τον περιμένει πεινασμένη. Το καμπανάκι χτυπάει μάλλον για τη νέα εμμονή μετά το Facebook, το Instagram.

Στο επόμενο οικογενειακό τραπέζι, θυμηθείτε όλοι: «Δεν είναι διαγωνισμός, είναι απλά ένα γεύμα!».

Το… αυτοσχέδιο like του προηγούμενου αιώνα μας έκανε να γελάσουμε και με το παραπάνω! Δείτε και θα καταλάβετε:

Πηγή – mama365.gr

Αν οι πριγκίπισσες της Disney ήταν μαμάδες…

Αν οι πριγκίπισσες της Disney ήταν μαμάδες… ελευθερος χρονος από Έλενα Μπούλια | 22 Μαρ 2017

Τι γίνεται μετά το Happy End των αγαπημένων μας παραμυθιών; Αφού, δηλαδή, οι πριγκίπισσες παντρευτούν με τους αγαπημένους τους πρίγκιπες και αποκτήσουν την δική τους οικογένεια; Πώς θα ήταν οι εντυπωσιακές πρωταγωνίστριες των δημοφιλέστερων ταινιών της Disney ως… μαμάδες; Απάντηση σε αυτό δίνει ο καλλιτέχνης Isaiah Stephens που τις σχεδίασε έτσι, ώστε η ιστορία τους να παίρνει μία πιο ρεαλιστική τροπή και η ζωή τους να θυμίζει λίγο περισσότερο την δική μας! Απολαύστε τις:

Η Άριελ προσπαθεί να ταΐσει τον μικρούλη της

Η Γιασμίν και ο Αλαντίν περιμένουν παιδί


Η Μπελ θηλάζει δημόσια


Το μωρό της Τιάνα «την έφερε» στον μπαμπά Ναβίν


Το μωρό της Έλσα κληρονομεί το μαγικό της χάρισμα


Η Ραπουνζέλ και ο Φλυν κάνουν όπως οι κλασικοί νέοι γονείς


Η μεγάλη στιγμή για την Ωραία Κοιμωμένη και τον πρίγκιπά της πλησιάζει…


Η Ποκαχόντας γίνεται μία τρυφερή μανούλα


Και η κοιλίτσα της Μουλάν όλο και μεγαλώνει

Πηγή: popsugar.com

Πηγή – mama365.gr

Ο ρόλος της μαμάς στις… μάχες των διδύμων!

Ο ρόλος της μαμάς στις… μάχες των διδύμων! διδυμη ευτυχια από Άντα Μελά | 22 Μαρ 2017 Είναι κάποιες φορές που πραγματικά σου γυρίζει το μάτι ανάποδα! Είναι κάποιες τέτοιες στιγμές που βγαίνεις από τα ρούχα σου! Είναι αυτές οι ίδιες στιγμές που πρέπει να κρατήσεις την ψυχραιμία σου, να πάρεις βαθιές αναπνοές και να μιλήσεις ήρεμα στα αγαπημένα σου δίδυμα παιδάκια!

Προχθές ο γιος μου δάγκωσε την αδερφή του! Την δάγκωσε τόσο δυνατά που παραλίγο να της κόψει κομμάτι! Τον μάλωσα ήρεμα και του είπα ότι αυτό δεν είναι σωστό, ενώ παράλληλα προσπαθούσα να ηρεμήσω την κόρη μου που -λογικό ήταν- είχε πλαντάξει στο κλάμα!
Χθες, παρά την προχθεσινή μου επίπληξη, το αγοράκι μου την ξαναδάγκωσε λίγο πιο δίπλα αυτή τη φορά και ίσως λίγο πιο δυνατά μιας και μάτωσε! Η οργή μου και τα νεύρα μου εκτινάχθηκαν στιγμιαία! Προσπάθησα, όμως, να επανέλθω και να ηρεμήσω για να μην αρχίσω να στριγκλίζω. Τον μάλωσα πάλι ήρεμα, πήρα την μικρή και μετά από 5 λεπτά ήταν όλα σα να μην είχε συμβεί ποτέ τίποτα κακό. Τα δικά μου, όμως, νεύρα είχαν ήδη διαλυθεί.
Σήμερα, λοιπόν, το κακό τρίτωσε -όπως λέει και ο σοφός λαός- και με την τρίτη δαγκωνιά στο πόδι αυτή τη φορά. Με το απαρηγόρητο κλάμα της μικρής άνοιξα το στόμα μου και φώναξα τόσο δυνατά που πρέπει να με άκουσε όλη η γειτονιά! Φυσικό ήταν ότι άρχισαν να κλαίνε και τα δύο ταυτόχρονα και να γίνεται μέσα στο σπίτι ο χαμός.
Το ξέρω ήταν λάθος. Το ξέρω, έπρεπε να κρατήσω την ψυχραιμία μου. Το ξέρω ότι τα μωρά είναι στην ηλικιακή φάση που θέλουν να βάζουν τα πάντα στο στόμα και να δαγκώνουν! Όμως, ειλικρινά, λύγισα μπροστά στη θέα της κόρης μου, που δεν έφταιγε σε κάτι, να έχει τρία σημάδια στο σωματάκι της και να έχει πονέσει τόσο!
Τώρα που γράφω, κάθονται μαζί παίζουν και γελάνε σα να μη συμβαίνει τίποτα! Ιδιαίτερο χάρισμα των αδελφών και πόσο μάλλον των διδύμων. Κρατήστε την ψυχραιμία σας, λοιπόν. Τα διδυμάκια ξέρουν να συγχωρούν το ένα το άλλο, ξέρουν να τσακώνονται και να τα βρίσκουν μόνα τους! Εσείς απλά παρατηρήστε τα και μπείτε στη μέση απλά για να τα συμβουλέψετε! Δίδυμα παιδάκια = διπλές δόσεις γιόγκα ή όποιας άλλης μεθόδου διαλογισμού προτιμάτε!

Πηγή – mama365.gr

Πώς να πετύχετε την τέλεια μους σοκολάτας

Πώς να πετύχετε την τέλεια μους σοκολάτας μαγειρικη από Μαρία Κωνσταντοπούλου | 22 Μαρ 2017 Είτε οργανώνετε το παιδικό πάρτι είτε θέλετε να φτιάξετε ένα γρήγορο επιδόρπιο για την… λιγούρα, η μους σοκολάτας θα σας βγάλει ασπροπρόσωπη χωρίς φόβο και πάθος, αφού είναι εύκολη, γρήγορη και πεντανόστιμη! Τα περιθώρια λάθους είναι ελάχιστα, αν ακολουθήσετε τα παρακάτω βήματα. Ακόμα κι αν δεν την καταναλώσετε αμέσως, η μους «αντέχει» 4 μέρες εντός ψυγείου, χωρίς να χάσει τη γεύση της.

Τι θα χρειαστείτε (υλικά για 6 με 8 μερίδες)

170 γραμμάρια γραμμάρια κουβερτούρα ή σοκολάτα με υψηλή περιεκτικότητα σε κακάο
170 γραμμάρια βούτυρο χωρίς αλάτι, τεμαχισμένο σε κυβάκια.
¼ φλιτζανιού καφέ (κατά προτίμηση εσπρέσο)
4 μεγάλα αυγά, με χωρισμένα τα ασπράδια από τους κρόκους
1 φλιτζάνι ζάχαρη
2 κουταλιές της σούπας λικέρ της αρεσκείας σας (από την παραδοσιακή ρακί μέχρι το ξενόφερτο ρούμι)
2 κουταλιές της σούπας νερό
Μια πρέζα αλάτι
Μισή κουταλιά της σούπας βανίλια ζαχαροπλαστικής

Πώς θα την φτιάξετε

Βήμα 1ο

Γεμίζετε ένα σκεύος κατά το 1/3 με νερό και τοποθετείτε μέσα ένα μικρότερο κατσαρολάκι, στο οποίο θα λιώσετε τη σοκολάτα, το βούτυρο και τον καφέ (το γνωστό κόλπο του μπεν μαρί). Ανακατεύετε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, μέχρι το μίγμα να ομογενοποιηθεί και στη συνέχεια απομακρύνετε από τη φωτιά.

Στη συνέχεια, γεμίστε ένα μεγάλο μπολ με κρύο νερό και αφήστε το στην άκρη.


Βήμα 2ο
Ανακατεύετε τους κρόκους με τη ζάχαρη, το λικέρ και το νερό για περίπου 3 λεπτά -μέχρι το μίγμα να γίνει παχύρρευστο (σαν μαγιονέζα), και το αφήνετε να λιώσει πάλι με το κόλπο του μπεν μαρί (βάζοντας το σκεύος πάνω από την κατσαρόλα με το ζεστό νερο). Αν σας βολεύει, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα μίξερ χειρός.

Βήμα 3ο
Απομακρύνετε από τη φωτιά και βάζετε το σκεύος με το μίγμα των κρόκων μέσα στο μπολ με το κρύο νερό. «Χτυπήστε» το μέχρι να γίνει παχύρρευστο. Έπειτα, ρίξτε το μίγμα της σοκολάτας μέσα στο μίγμα με τους κρόκους.

Βήμα 4ο
Χτυπήστε τα ασπράδια από τ’ αυγά μαζί με το αλάτι. Συνεχίστε το χτύπημα μέχρι να γίνουν μαρέγκα. Προσθέστε μια κουταλιά της σούπας ζάχαρη ενώ συνεχίζετε ν’ ανακατεύετε και έπειτα ρίξτε και τη βανίλια.


Βήμα 5ο
Ενσωματώστε τη μαρέγκα σταδιακά μέσα στο μίγμα με τη σοκολάτα, για να μην χάσει τον όγκο της.

Βήμα 6ο
Μεταφέρετε τη μους στα μπολάκια και αφήστε τη να κρυώσει για τουλάχιστον 4 ώρες. Απολαύστε την όταν δείτε ότι είναι αρκετά παχύρρευστη.


Πηγή: mybakingaddiction.com

*Μέρος των φωτογραφιών προέρχεται από το goodtoknow.com

Μερικές ακόμα «πινελιές»…
1. Η τεχνική του ζεστού- κρύου θα κάνει τη μους πιο αφράτη. Ωστόσο, αν δεν έχετε αρκετό χρόνο, μπορείτε να την παραλείψετε και απλώς να «χτυπήσετε» το μίγμα.
2. Για το σερβίρισμα, μπορείτε να επιστρατεύσετε τα φλιτζανάκια απ’ το παλιό σερβίτσιο της γιαγιάς σας, αντί για τα κλασικά μπολάκια, όπως στις φωτογραφίες:


3. Εναλλακτικά, μετατρέψτε τη μους σε τούρτα, απλώνοντάς την ομοιόμορφα σε μια ειδική φόρμα, για τις πιο επίσημες περιστάσεις:


4. Μπορείτε να γαρνίρετε με σαντιγί, σταγόνες σοκολάτας, τρούφα, φράουλες και τριμμένη καρύδα. Οι επιλογές είναι ατελείωτες, ανάλογα με την προτίμησή σας.

Πηγή – mama365.gr

10 ερωτήσεις που θα σου πουν αν το παιδί σου είναι κακομαθημένο

10 ερωτήσεις που θα σου πουν αν το παιδί σου είναι κακομαθημένο ψυχολογια από Έλενα Μπούλια | 22 Μαρ 2017 Κανείς δεν θέλει να μεγαλώνει ένα κακομαθημένο παιδί. Κάποιες φορές, όμως, για εμάς τους γονείς είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναγνωρίσουμε -πόσο μάλλον να παραδεχτούμε- ότι κάτι κάνουμε λάθος με το παιδί μας. Διαβάστε μία προς μία τις παρακάτω ερωτήσεις και θα απαντήσετε εσείς οι ίδιοι στον εαυτό σας…

  1. Όταν νιώθετε ενοχές που δεν περνάτε πολύ χρόνο με το παιδί σας, προσπαθείτε να αναπληρώσετε αγοράζοντας δώρα και «τραβώντας» λίγο πιο αργά την ώρα του ύπνου;
  2. Αναγκάζεστε πολύ συχνά να ετοιμάζετε διαφορετικό φαγητό για το παιδί σας, προκειμένου να φάει κάτι;
  3. Όταν δεν γίνεται αυτό που θέλει, αρχίζει να κλαίει, να τσιρίζει και να πετά κάτω πράγματα, ενώ είναι πλέον 5 ετών και άνω;
  4. Αρνείται να πάει για ύπνο αν δεν είστε κι εσείς μαζί του, δίπλα του μέχρι να αποκοιμηθεί;
  5. Του αγοράζετε κάτι που ζητάει και την επόμενη στιγμή ζητά κάτι άλλο που έχει ένα άλλο παιδάκι;
  6. Δεν βοηθά με καμία δουλειά στο σπίτι, ούτε καν με τις πιο απλές, όπως το να μαζέψει τα παιχνίδια του, ακόμα κι όταν το ζητάτε ευγενικά;
  7. Σας φέρνει συχνά σε δύσκολη θέση, ειδικά όταν είστε σε δημόσιους χώρους ή μπροστά σε άλλους;
  8. Προκειμένου να ακολουθήσει κάποιον κανόνα που έχετε θέσει, ζητά ανταλλάγματα;
  9. Κάθε φορά που δυσκολεύεται να κάνει κάτι, έχει μάθει να σας καλεί αμέσως για να το βοηθήσετε (κι εσείς σπεύδετε);
  10. Είναι αγενές; Δεν λέει «ευχαριστώ» και «παρακαλώ», του μιλάτε και σας αγνοεί και δεν μοιράζεται τίποτα;

Αν απαντήσατε περισσότερες φορές «ναι», παρά «όχι», στις παραπάνω ερωτήσεις, τότε ίσως πρέπει να αναθεωρήσετε τον τρόπο με τον οποίο βάζετε όρια στο παιδί σας πόσο συνεπείς είστε σε αυτά. Δείτε, λοιπόν, εδώ τι μπορεί να κάνετε λάθος και εδώ πώς να διαχειριστείτε το παιδί που θέλει να είναι πάντα το επίκεντρο.
Σημ.: Όλες οι παραπάνω ερωτήσεις έχουν προκύψει από άρθρα διακεκριμένων παιδοψυχολόγων, οι οποίοι απαριθμούν τα παραπάνω στοιχεία ως χαρακτηριστικά ενός κακομαθημένου παιδιού.

Πηγή – mama365.gr

6 εναλλακτικοί παιδότοποι για ατελείωτη διασκέδαση

6 εναλλακτικοί παιδότοποι για ατελείωτη διασκέδαση ολοι μαζι από Μαρία Κωνσταντοπούλου | 22 Μαρ 2017

Το να πάτε οικογενειακώς σε έναν «κλασικό» παιδότοπο με φουσκωτά, μπαλάκια και έναν υποτυπώδη χώρο για να πιείτε τον καφέ σας, δεν είναι κάτι δύσκολο ούτε απαιτεί ιδιαίτερο ψάξιμο, αφού οι περισσότεροι χώροι που είναι αφιερωμένοι στην παιδική διασκέδαση, είναι ακριβώς έτσι.
Αν θέλετε να δοκιμάσετε κάτι νέο που θα προσφέρει δημιουργική απασχόληση στο παιδί και σε εσάς ένα ευχάριστο περιβάλλον, που ξεφεύγει από τα στενά όρια του παιδότοπου, για να πιείτε τον καφέ σας, δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε κάποιες από τις παρακάτω επιλογές το ερχόμενο σαββατοκύριακο.

«Παιδότ(ρ)οπος» ο διαδραστικός!

*Φωτογραφία: lifemagazine.gr

Μουσικοκινητική αγωγή, ζούμπα, θέατρο αλλά και μαγειρική είναι μερικά από τα προγράμματα που απασχολούν τα παιδιά στον Παιδότροπο. Για το αναλυτικό πρόγραμμα των παιδικών εκδηλώσεων, επισκεφθείτε τη σελίδα του Παιδότροπου στο Facebook.
Ενώ τα… παιδία παίζει, οι αθλητικές μαμάδες μπορούν να κάνουν γιόγκα. Αντίθετα, όσες προτιμούν τον καφέ, μπορούν να εμπιστευθούν τη φύλαξη των παιδιών στο προσωπικό του παιδότοπου για να απολαύσουν λίγες στιγμές χαλάρωσης στο coffee bar “Rock avenue” ή να κάτσουν στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο με τραπεζάκια έξω απ' τον παιδότοπο ώστε να έχουν οπτική επαφή με τα παιδιά.

*Φωτογραφία: lifemagazine.gr
Διεύθυνση: λεωφόρος Καλαμακίου 97, Άλιμος.
Τηλέφωνο: 2109812555.

*Το κόστος για τη συμμετοχή στα προγράμματα από Δευτέρα έως Παρασκευή ανέρχεται στα 5 ευρώ ανά παιδί.

Ώρα τέχνης- Δημιουργικός παιχνιδότοπος

Με ξεχωριστές δραστηριότητες που θα κρατήσουν τα παιδιά απασχολημένα για ώρα, η «Ώρα της Τέχνης» υπόσχεται ότι θα εξάψει τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους, χωρίς να βαρεθούν ούτε λεπτό. Ενδεικτικά, η δημιουργική απασχόληση περιλαμβάνει ξεχωριστές κατασκευές, παιχνίδια, ζωγραφική, μουσική, ακόμα και πειράματα τόσο στα πρωινά όσο και στα απογευματινά εργαστήρια. Εδώ θα δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

Συγκεκριμένες ώρες, επίσης, ο χώρος λειτουργεί μόνο ως παιχνιδότοπος για δημιουργικό, ελεύθερο παιχνίδι ενώ τα Σάββατα, «στήνεται» ακόμα και παιδικός κινηματογράφος.
Τα καλά νέα είναι ότι οι γονείς μπορούν είτε να συμμετέχουν στην ομάδα γονέων και στα εργαστήρια ενηλίκων, είτε να απολαύσουν τον καφέ και τα λαχταριστά εδέσματα στον χώρο του καφέ.


Εδώ θα δείτε αναλυτικά τις τιμές τόσο για τα παιδιά όσο και για τους συνοδούς, αλλά και τις ειδικές προσφορές που συμφέρουν, αν σκοπεύετε να κάνετε την «Ώρα της τέχνης», οικογενειακό σας στέκι.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook.
Διεύθυνση: Θεομήτορος 48 και Πωγωνίου 1, Άγιος Δημήτριος.
Τηλέφωνο: 2109850405.

Κάδο παραντίσο- Ένας «αντισυμβατικός» παιδότοπος

Πριν δύο χρόνια, άνοιξε τις πόρτες του αναμφισβήτητα ένας από τους πιο πρωτότυπους παιδότοπους για τα ελληνικά δεδομένα, ο Κάδο Παραντίσο upcycled playground. Κατά κύριο λόγο, ο παιδότοπος εκμεταλλεύεται τη «φύρα», δηλαδή πλήθος αντικειμένων που πλέον δεν χρησιμοποιούνται αλλά που μπορούν να ανακατασκευαστούν. Έτσι, πλαστικά μπουκάλια γίνονται παζλ, μεταποιημένα παιχνίδια αποκτούν πάλι ζωή, ρόδες αυτοκινήτων μετατρέπονται σε κανονικά κάστρα και τραμπολίνο και άλλα πολλά.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει πρωτότυπες κατασκευές παιχνιδιού, εικαστικό παιχνίδι και μουσικοκινητική αγωγή, ενώ ο χώρος διατίθεται και για παιδικά πάρτι τα Σαββατοκύριακα.


Οι γονείς/ συνοδοί μπορούν είτε να βοηθούν τα παιδιά στα εργαστήρια είτε να απολαμβάνουν τον καφέ τους (ελληνικό ή γαλλικό) με έξτρα χρέωση 1,5 ευρώ, έχοντας οπτική επαφή με τα παιδιά. Ο χώρος του καφέ είναι ένα αίθριο, που απευθύνεται σε… εναλλακτικούς γονείς, αφού δεν θυμίζει κλασική καφετέρια.

Πάρτε μια γεύση για τα ενδιαφέροντα του… Κάδου στις φωτογραφίες στο facebook.
Διεύθυνση: Εριγόνης 3, Κάτω Πετράλωνα.
Τηλέφωνο: 6978181562.
*Το κόστος ξεκινά από τα 6 ευρώ ανά παιδί και φτάνει μέχρι τα 10 ευρώ, ανάλογα με το πρόγραμμα που θα επιλέξετε.

Seferland- παιχνίδι στον… βυθό της θάλασσας

Ένας μοναδικός πολυχώρος ψυχαγωγίας για μικρούς που όμως σίγουρα θα εντυπωσιάσει και τους μεγάλους. Εκτός από τις διασκεδαστικές εκδηλώσεις που διοργανώνονται ειδικά για παιδιά, ο παιδότοπος θα τα μεταφέρει στον βυθό της θάλασσας με το γιγάντιο χταπόδι του, τις γοργόνες και τα ψάρια. Οι γονείς θα μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ σας μέσα σ’ ένα πειρατικό καράβι!

Διεύθυνση: Φιλικών 86, Περιστέρι.
Τηλέφωνο: 2105744577.
* Το κόστος για το παιχνίδι στον βυθό της θάλασσας ανέρχεται στα 6 ευρώ ανά παιδί τις καθημερινές και στα 8 ευρώ τα Σαββατοκύριακα με απεριόριστη κατανάλωση χυμού και ατομικού ποπ κορν. Οι συνοδοί δεν πληρώνουν είσοδο, παρά μόνο ό,τι καταναλώσουν στο καφέ.

«Επιστημονικός» παιδότοπος στο Planet Physics

*Φωτογραφία: athinorama.gr

Εκτός από τα ενδιαφέροντα προγράμματα που διοργανώνονται στο Planet Physics, τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν τον επιστημονικό παιδότοπο, που χωρίζεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο, οι μικροί μας φίλοι μπορούν να διαγωνιστούν στο να φτιάξουν την μεγαλύτερη σαπουνόφουσκα, να λύσουν το αρχαιότερο παζλ του κόσμου και να φτιάξουν σχέδια tangram. Στο δεύτερο επίπεδο, τα παιδιά μέχρι 8 ετών μπορούν να ψυχαγωγηθούν με τις ώρες υπό την επίβλεψη του εξειδικευμένου προσωπικού.
Παράλληλα, οι γονείς πίνουν… επιστημονικό καφέ στο Planet Café και έτσι όλη η οικογένεια μένει ευχαριστημένη!

*Φωτογραφία: xo.gr

*Το κόστος ανέρχεται στα 6 ευρώ ανά παιδί για την έκθεση και τον επιστημονικό παιδότοπο και 4 ευρώ μόνο για τον παιδότοπο κάθε Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη με εξαίρεση τις αργίες και τις εορταστικές περιόδους. Για τους ενήλικες, η είσοδος στην έκθεση κοστίζει 6 ευρώ ενώ για το καφέ δεν υπάρχει επιπλέον χρέωση, πέρα από την ατομική κατανάλωση.

Διεύθυνση: λεωφόρος Αναπαύσεως 18, Βριλήσσια.
Τηλέφωνο: 2108033984.

Παραμυθοχωριό- Χώρος για παιδιά, παιδότοπος

Ένας ξεχωριστός παιδότοπος βγαλμένος από τα παραμύθια περιμένει τα παιδιά να τον ανακαλύψουν. Μέσα από το κουκλοθέατρο, τα παραμύθια, και το θεατρικό παιχνίδι, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με την τέχνη και αφήνουν τη φαντασία τους να δουλέψει. Παράλληλα, ειδικά κάθε Τρίτη απόγευμα, διοργανώνεται τμήμα πιλάτες για ενήλικες ενώ τα παιδιά απασχολούνται δημιουργικά. Αν μάλιστα, είστε καινούρια μαμά, στον χώρο διοργανώνονται και μαθήματα baby yoga για να χαλαρώσετε παρέα με το μωράκι σας.

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα των δραστηριοτήτων εδώ και τις τιμές εδώ.

Πηγή – mama365.gr

Πώς να μάθω στο παιδί να ελέγχει τον θυμό του

Πώς να μάθω στο παιδί να ελέγχει τον θυμό του ψυχολογια από Έλενα Μπούλια | 22 Μαρ 2017 Στα 2 αρχίζουν τα tantrums, ένα σύνηθες αλλά εξαιρετικά έντονο ξέσπασμα του παιδιού που θυμίζει καλοκαιρινή μπόρα και -σαν τέτοια- όσο απότομα αρχίζει, εξίσου απότομα σταματά, αρκεί να έχουμε υπομονή. (Έχουμε μιλήσει αναλυτικά για τη φυσιολογική αυτή αντίδραση και στο παρελθόν.)

Στα 3, οι εκδηλώσεις νεύρων και θυμού του παιδιού είναι λίγο πιο δύσκολες στη διαχείριση, γιατί παύουν να είναι τόσο ασυνείδητες, αφού συνδέονται με τα «θέλω» που έχει πλέον αναπτύξει και με τα πολύ πιο έντονα νευρικά ερεθίσματα που δέχεται από την τηλεόραση και το tablet. Επιπλέον, το να τα συζητήσεις ήρεμα και λογικά μαζί του, δεν είναι εφικτό, καθώς οι γλωσσικές του ικανότητες δεν είναι ακόμα αναπτυγμένες. Συνεχίστε, λοιπόν, να κάνετε υπομονή, θέτοντας βέβαια κάποια βασικά όρια, π.χ. «δεν χτυπάμε». (Κι αυτά τα έχουμε πει, σε άλλο άρθρο μας.)
Στα 4 και στα 5, όμως, τα πράγματα θα πρέπει σιγά-σιγά να αρχίσουν να αλλάζουν. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, στην ηλικία αυτή ο εγκέφαλος του παιδιού έχει πλέον σχηματιστεί –το δε «ορθολογικό» μέρος του εγκεφάλου είναι σε θέση να ρυθμίσει τα συναισθηματικά ξεσπάσματα που μέχρι πρότινος το «έπνιγαν», και έτσι ο γονιός έχει τότε τη δυνατότητα να «δουλέψει» με το παιδί και να το βοηθήσει να ηρεμεί και να χειρίζεται τον θυμό του.
Οι φωνές, οι κλωτσιές, οι μπουνιές, οι δαγκωνιές… όσο κι αν αποτελούν φυσιολογικές αντιδράσεις ενός θυμωμένου παιδιού, δεν μπορούν πλέον να γίνονται αποδεκτές όταν αυτό βρίσκεται στη μετάβαση από τη νηπιακή προς τη σχολική ηλικία. Και παρόλο που το παιδί έχει δικαίωμα σε κάθε συναίσθημα (είναι απολύτως φυσιολογικό και θεμιτό να θυμώνει, να εκνευρίζεται, να νιώθει αδικημένο και λυπημένο), μπορεί και πρέπει να καταλάβει ότι είναι ανεπίτρεπτο να το εκφράζει με τρόπο που να βλάπτει τους γύρω του. Ως γονείς είμαστε οι πρώτοι που οφείλουμε να δώσουμε αυτό το «μάθημα».

Πώς θα βοηθήσουμε το παιδί να χειρίζεται τον θυμό του

Αναπτύσσοντας ένα λεξιλόγιο συναισθημάτων
Τα περισσότερα παιδιά εκδηλώνουν τον θυμό τους με επιθετικότητα (με κλωτσιές, χτυπήματα και δαγκώματα) απλούστατα γιατί δεν ξέρουν πώς να τον εκφράσουν με άλλο τρόπο. Πρώτα, λοιπόν, χρειάζεται να τα μάθετε να ξεχωρίζουν τα συναισθήματα από τις πράξεις: «Ναι, μπορείς να θυμώσεις. Όχι, δεν μπορείς να χτυπάς».
Στη συνέχεια, χρειάζονται ένα λεξιλόγιο συναισθημάτων που θα τα βοηθήσει να βρίσκουν τις κατάλληλες λέξεις για όσα την εκάστοτε στιγμή νιώθουν: «Είμαι θυμωμένος», «είμαι εκνευρισμένος», «είμαι αναστατωμένος», «είμαι έξαλλος», «είμαι αγχωμένος», «νιώθω αδικημένος», «νιώθω πληγωμένος»… Κάθε φορά, λοιπόν, που βλέπετε το παιδί σας έτοιμο να εκραγεί και να ετοιμάζεται για «επίθεση», ενθαρρύνετέ το να μιλήσει για το πώς νιώθει. Στην αρχή μπορεί να φωνάξει («είμαι πολύ θυμωμένος τώρα!!») –μην το μαλώσετε επειδή φωνάζει. Είναι το καλύτερο πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Και είναι σίγουρα προτιμότερο από το ξύλο ή από το να κρατήσει τον θυμό μέσα του.
Δώστε του φράσεις-κλειδιά που θα λέει στον εαυτό του


Σε ανύποπτες στιγμές, αφού το παιδί θα έχει ξεπεράσει το μεγάλο κύμα του θυμού, θυμίστε του ορισμένες φράσεις που μπορεί να λέει στον εαυτό του, προκειμένου να ηρεμεί μόνο του, χωρίς τη δική σας παρεμβολή, π.χ. «θα ηρεμήσω», «μπορώ να βρω λύση σε αυτό». Θα βοηθήσει τρομερά αν το παιδί σας δει να χρησιμοποιείτε κι εσείς την ίδια τεχνική, κάθε φορά που σας πλημμυρίζει ο θυμός.
Δώστε του χώρο και χρόνο
Ένας ακόμα τρόπος για να «ξεσπάσει» το παιδί το μεγάλο βάρος που του προκαλεί ο θυμός είναι να βρεθεί στο δωμάτιό του, όπου θα παραμείνει όση ώρα χρειάζεται, μέχρι να επανακτήσει τον έλεγχό του. Προσοχή: Αυτό δεν σημαίνει ότι ζητάτε από το παιδί να πάει στο δωμάτιό του για «τιμωρία». Αντίθετα, του προτείνετε να αποσυρθεί από μία κατάσταση που ίσως δεν μπορεί, τη δεδομένη στιγμή, να διαχειριστεί, ώστε να βρεθεί σε έναν χώρο όπου νιώθει ασφαλές και να ανακτήσει τις δυνάμεις του.
Δώστε του εργαλεία αυτοελέγχου
Όπως εμείς, οι μεγάλοι, έχουμε βρει -αν, βέβαια, έχουμε βρει- τα δικά μας εργαλεία, για να ρυθμίζουμε τον θυμό μας, το ίδιο μπορούν, στα δικά τους μέτρα, να κάνουν και τα παιδιά. Έτσι, διδάξτε το παιδί κάθε φορά που πνίγεται από θυμό, αντί να σηκώσει το χέρι, να πάρει πρώτα μια βαθιά ανάσα, μετρώντας αργά μέχρι το πέντε και μετά να εκπνεύσει αργά, μετρώντας άλλη μια φορά.
Πείτε του ακόμα, αν κρίνετε ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να ταιριάξει στην ιδιοσυγκρασία του, να ζωγραφίσει αυτό που του προκαλεί νεύρα και θυμό σε ένα χαρτί, και μετά να το σκίσει με τα χέρια του σε μικρά κομμάτια και να το πετάξει. Η διαδικασία αυτή, παρόλο που σε έναν ενήλικα θα μπορούσε να ακουστεί αστεία, στο μυαλό του παιδιού δημιουργεί εξαιρετικά «ζωντανές» εικόνες του θυμού να διαλύεται και να φεύγει μακριά του.
Τέλος, ένα ακόμα καλό μάθημα είναι να βοηθήσετε να «γνωρίσει» τα συναισθήματα του θυμού όπως εκδηλώνονται στο σώμα του: Πείτε του, για παράδειγμα, «Κάθε φορά που θυμώνεις το σώμα σου στέλνει ένα σήμα στο πάνω μέρος του στομαχιού σου και νιώθεις να παίρνει φωτιά ο λαιμός, το κεφάλι και τα χέρια σου. Έτσι, το μυαλό σου θολώνει από τους καπνούς και η πρώτη κίνηση που θέλεις να κάνεις είναι να χτυπήσεις κάποιον ή κάτι. Τη στιγμή εκείνη στάσου και πες στον εαυτό σου “ηρέμησε”. Αμέσως μετά πάρε μια βαθιά ανάσα και μέτρα αργά μέχρι το δέκα για να δώσεις χρόνο στη φωτιά να κοπάσει. Τέλος, πήγαινε να πιεις ένα ποτήρι νερό για να σβήσεις εντελώς τη φωτιά.»

Δείτε εδώ ένα ακόμα έξυπνο κόλπο για να ηρεμεί το παιδί.
Δώστε του τον καλύτερό σας εαυτό


Δεν θα σταματήσουμε ποτέ να το λέμε, γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από αυτήν: Ο καλύτερος τρόπος για να μάθετε στο παιδί να ελέγχει τον θυμό του, είναι παρατηρώντας τον δικό σας τρόπο. Δώστε του, λοιπόν, παραδείγματα από στιγμές που θυμώσατε και χάσατε τον έλεγχο και παραδεχτείτε πόσο λάθος κάνατε, εξηγώντας πώς αλλιώς θα μπορούσατε να έχετε φερθεί. Αλλά μην ξεχνάτε να βάζετε λέξεις στα νεύρα σας, όταν τα παιδιά είναι μπροστά, π.χ. «Θυμώνω με το μπροστινό αυτοκίνητο που δεν σταματά για να περάσουν οι πεζοί. Εγώ, όμως, θα σταματήσω.»
Επιπλέον, δώστε του τον χρόνο και την επιβράβευσή σας. Όλοι συμφωνούμε ότι είναι στο χέρι μας να μάθουμε στο παιδί πώς να διαχειρίζεται τον θυμό του, αλλά πόσοι βάζουν πραγματικά τον χρόνο για να το κάνουν; Πόσοι από εμάς θα μπούμε στη διαδικασία να ανατρέξουμε στη στιγμή του ξεσπάσματος, να την αναλύσουμε και να δώσουμε εναλλακτικές συμπεριφοράς, όταν το παιδί θα έχει πλέον ηρεμήσει. Επιπλέον, πόσοι θυμόμαστε να επαινέσουμε το παιδί που έκανε μια μεγάλη προσπάθεια να μην ουρλιάξει στο μικρό του αδερφάκι, το οποίο του διέλυσε το παζλ που έφτιαχνε εδώ και μία ώρα; Οι περισσότεροι όχι μόνο θα θεωρήσουμε την στάση του μεγαλύτερου παιδιού μας δεδομένη, αλλά και θα δικαιολογήσουμε την πράξη του μικρού, επειδή «είναι μικρό, δεν καταλαβαίνει» -κάτι που μπορεί να πυροδοτήσει ακόμα περισσότερα νεύρα στο παιδί μας.
Ο θυμός είναι ένα από τα πιο δύσκολα βασικά συναισθήματα που καλείται να αντιμετωπίσει ένα παιδί. Όπως κάθε συναίσθημα, όμως, όσο πιο νωρίς μάθουμε στο παιδί ποια είναι τα σωστά τούνελ μέσω των οποίων διοχετεύεται, τόσο πιο καλά θα νιώθει το ίδιο με τον εαυτό του. Σταδιακά θα αποκτήσει περισσότερη αυτοπεποίθηση και έτσι θα μπορεί να λειτουργεί αρμονικά με το περιβάλλον του, είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο.

Πηγή – mama365.gr